De ontwikkelmethode die Eric Raymond beschreef gaat ervan uit dat de broncode van software beschikbaar gesteld wordt. Hiermee wordt de mogelijkheid gecreëerd om een programma aan te passen door een ieder die de kennis heeft om de broncode te begrijpen.
Bij de meeste commerciële software is de broncode bedrijfsgeheim / eigendomscode: de gebruiker 'koopt' of 'huurt' een programma en gebruikt dat. Indien de software aangepast moet worden zijn de mogelijkheden vaak beperkt. Meestal moet men namelijk naar de leverancier van de originele software om de executable aan te passen. Dit noemt men maatwerk. Opensourcesoftware voorkomt de verkoper-lock-in van een enkele softwareproducent. Opensourcesoftware geeft de vrijheid om eenvoudig van software leverancier te wisselen.
Indien gekochte software open source is, heeft degene die deze software gekocht heeft de beschikking over de broncode. Hiermee is het aan de koper van software (en niet meer aan de verkoper) om aan te geven of en hoe de software aangepast moet worden. Uiteraard is het dan ook aan de koper om verschillende aanbiedingen en aanbieders te vergelijken. De originele verkoper/ontwikkelaar heeft als zwaarwegend argument bij een onderhandeling dat de benodigde ervaring en kennis voor de gewenste aanpassing bij hem of zijn organisatie beter aanwezig is. Andere aanbieders zullen een zware taak hebben om op een vergelijkbaar niveau van kennis, kunde en/of ervaring te komen. De klant/koper is degene die het bewijs van deze kennis, kunde en ervaring kan afdwingen. Hij/zij is niet meer gebonden aan de originele leverancier en dus minder afhankelijk van keuzes die ooit in het verleden gemaakt zijn.